خداوندا تو دلی داری به وسعت دریا(البته بیشتر)،

و من مثال قایقی در آن.

وقتی چندلحظه از یادتو قافل می شوم

زندگی برایم تباه می شود.

من بی تو حتی چندلحظه هم نمی توانم روی

دوپایم بایستم.

نمی دانم چرا فقط زمانی تو را از ته دلم

صدا می زنم که

مشکلی دارم.

ای کاش می توانستم قدری از عظمت تو را

درک کنم.

می گویند بخشندگی را از خورشید بیاموز،

ومن با دیدن بخشندگی خورشید با خود می اندیشم

این که نعمت خداست پس دیگر خودش.......

و خجالت می کشم از خودم.

نمی دانم چه بگویم.....

شرمندگی را در تمام وجود خود حس می کنم.

گاهی اوقات مثل حالا هوس می کنم

تو را در آغوش بگیرم و

آن لحظه چه آرامشی خواهم داشت.

اگر تو از من روی برگردانی دیگر چه چیزی

برایم باقی خواهد ماند؟

جز

.پشیمانی

..پشیمانی

...پشیمانی

....پشیمانی

.....پشیمانی

در مكتب ما رسم فراموشي نيست

در مسلك ما عشق هم آغوشي نيست

مهر تو اگر به هستي ما افتاد

هرگز به سرش خيال خاموشي نيست

خيلي شعر قشنگ و پر مفهومي بود وقتي اين شعرو برام اس ام اس كردي كلي تو كفش موندم خيلي خوشم اومد ازش گفتم يه بار ديگه اينجا بنويسم تا هيچ وقت يادم نره.

اي شكفته در آوايم، صبح روشن فردايم، خواب خوب من، روياهايم، چلچراغ من، خورشيدم،سايه سار من ، اميدم، با تبسمت خنديدم، از شكفتنت گلها چيدم.

روزی مجنون پای سگی را بوسید، مردم گفتند: چرا؟ گفت: گاهگاهی به کوی لیلی میرود.

متن آهنگي رو كه برات گذاشتم رو اينجا مي نويسم و اون قسمت هايي رو كه به خاطرش اين آهنگ رو گذاشتم رو قرمز مي كنم

بده دستاتو به من تا باورم شه پيش مني

مي دونم خوب مي دوني تو تار و پود و ريشمي

تو كه از دنيا گذشتي واسه يك خنده ي من

چرا من نگزرم از يه استخوان به اسم تن

تو خيالمم نبود دوباره عاشقي كنم

ممنونم اجازه دادي با تو زندگي كنم

نمي دونم چي بگم كه باورت شه جونمي

توي اين كابوس درد روياي مهربونمي

مي دوني با تو پرم از شعر و ستاره

مي دوني بي تو لحظه حرمتي نداره

مي دوني در تو

اين خدا بوده كه تونسته گل عشقو بكاره

وقتي حتي پيشمي دلم برات تنگ ميشه باز

عشق تو، تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون خودت كه بي تو از نفس هم سير ميشم

نمي دونم چي ميشه بدجوري گوشه گير مي شم

ممنون بچه بازي هامو طاقت مي كني

هر چقدر بد مي شم اما تو نجابت مي كني

هر كجاي دنيا باشم با مني و بر مني

نگران حال و روزم بيشتر از خود مني

من تو رو خيلي  ديده بودمت ولي هميشه واسه چند لحظه يا چند ساعت ديده بودمت اصلا باهات برخوردي نداشتم و هيچ حسي نسبت به تو نداشتم ولي 11 روز باهات زندگي كردم توي مشهد رفتارات رو ديدم برخوردهات رو ديدم مهرت به دلم نشست خيلي پسر مهربوني هستي، پسر مومن، با ايمان، مذهبي و خداشناس با اينكه سنت كمه ولي چون با ايماني اصلا نشون نمي دي كه سنت كمه مثل يه مرد مي موني من به پسراي هم سن تو كه سوسول هستن و توي خيابون دارن خوش گذروني مي كنن و بي ايمان هستن عمرا توجهي داشته باشم چه برسه به اعتماد ولي خيلي راحت تونستم به تو اعتماد كنم، و به انتخابم شك ندارم مطمئنم كه خيلي درست و خوب انتخاب كردم..... خانوادت رو از سالها پيش مي شناسم و ارادت خاصي نسبت بهشون دارم خيلي خانواده ي خوب و محترمي داري برا تك تك شون احترام خاصي قائلم.....خانواده ي منم خانواده ي تو رو خيلي دوست دارن.

قشنگ مهربون من، دلم مي خوام باور كني از ته دل مي خوام تو رو.....خيلي خوشحالم كه بعد از سالها انتظار اوني رو كه توي روياهام دنبالش بودم رو توي دنياي واقعي پيداش كردم من از اينكه عاشق پسري مثل تو شدم به خودم مي بالم.

بخوايي نخوايي فقط تو بيايي نيايي فقط تو

تو تو فقط تو آهاي آهاي فقط تو

انگاري خيلي اصرار داري زندگي يه دختر بيچاره رو بدوني باشه بهت مي گم ولي مطمئن باش نمي توني ذره اي از حرفاي منو درك كني چون من از دو جنس مخالفيم و هرگز نمي تونيم همديگه رو اون جور كه بايد درك كنيم.

عشق فرمان داده که به تو فکر کنم
روز و شب زیر لبم اسم تو رو ذکر کنم
دوستم داشته باش ، دوستم داشته باش
من به آن می ارزم که به من تکیه کنی
گل اطمینان را تو به من هدیه کنی
من به آن می ارزم که در این قربان گاه تو به دادم برسی
تو نجاتم بدهی از دم بی نفسی
تو به آن می ارزی که گریه بارانم را به تو تقدیم کنم
تو به آن می ارزی که اسیر تو شوم
و به یومن نفست آنقدر زنده بمانم تا که پیر تو شوم

یکی بود یکی نبود یه روز از روزهای خدا که دخترک دلش بدجوری از زندگی خسته شده بود از ته دلش گفت خدایا یه کاری کن آروم بشم.....روزها گذشت دخترک نه تصمیم داشت بره مشهد نه قصدش بود یهو همه چی خود به خود جور شد و دخترک راهی مشهد شد. خوشحال بود که از این دنیای لعنتی جدا میشه و میره توی یه دنیای معنوی فارغ از هر چی عذابه....دخترک راهی شد توی همسفرهای مشهدش یکی بود که خیلی وقت بود دخترک اونو می شناخت ولی چون کوچکتر از خودش بود به چشم داداش کوچیکتر بهش نگاه می کرد....توی مسیر دخترک با داداشی شوخی شوخی برا هم اس ام اس می دادن اس ام اس های خنده دار عاشقانه و هیچ کدوم قصد و غرضی نداشتن...ولی یواش یواش این اس ام اس های شوخی شوخی جدی جدی دلا رو لرزوند دخترک دیگه پسره رو داداش خودش نمی دونست دخترک عاشق شده بود عاشق نگاهای پسرک عاشق خنده های قشنگ پسرک عاشق مردونگی پسرک .....دخترک هر روز که می گذشت بیشتر تر عاشق می شد تا اینکه وقت مسافرت تموم شد و رسید روزی که دخترک از رسیدنش می ترسید دخترک و پسرک از هم جدا شدن و دیگه معلوم نیست کی باز هم بتونن پیش هم باشن...دخترک از خدا خواسته بود اونو آرومش کنه ولی خدا درد عشقی رو به جونش انداخت که بیشتر تر آشفته شد...دخترک خیلی دختر احساساتی هست و خیلی دیر دل می بنده ولی اگه دل بست دیگه هیچ وقت نمی تونه دل بکنه دخترک می ترسید پسرک واسه سرگرمی چند تا اس ام اس عاشقانه داده و بعد از گذشت چند روز همه چی رو فراموش می کنه و دخترک تنها می مونه با یه دل عاشق....دخترک هیچ وقت فکر نمی کرد به یه پسر کوچیکتر از خودش وابسته بشه و دل ببنده ولی شد ولی دل بست ولی عاشق شد......دخترک چیکار کنه؟ کارش درسته یا اشتباه؟