ستایشت می کنم ای تنها فرشته خدا روی زمین

واسه اومدنت ثانیه ها رو شمردم

mehrabounam — Fri, 07 Mar 2008 17:38:18 GMT

اگر می بینی که زنده ام ، نفس می کشم ، تنها به خاطر وجود تو است...

واي عليرضاي مهربونم نمي دوني چقدر خوشحالم كه بعد از 3 روز ايشالا به لطف خدا برمي گردي پيشم بي صبرانه منتظرتم و ثانيه شماري مي كنم تا برگردي. بي تو سخت ترين و دردناكترين لحظات عمرم رو سپري كردم. دلم مي خواد داد بزنم و به همه ي عالم بگم عليرضاي من داره مياد و من خوشحالم.

نميخواهم بميرم ميخواهم تا آخر دنيا با عليرضا زندگي کنم....ميخواهم در همين بهشت که عليرضا با عشق خودش براي هردومان ساخته زندگي کنم....آري عاشقيم....و عشق دارد در وجودمان بيداد ميکند....وقتی عاشقش شدم انگار چیزی در من فرو ریخت...روح های ما مثل پیچک در هم پیچید و گره خورد....عليرضا مثل خورشیدی در من تابید....چون طوفانی بر من وزید و روح من مثل یک آینه براق شد....بعد عليرضا مثل کبوتری بر درخت روح من لانه کرد در من آواز خواند.... در من رویید...خندید...خوابید...نجوا کرد...گریست...و من آلوده عليرضا شدم و عليرضا مثل قاب عکسی بر دیوار روح من کوبیده شد...عطر روح عليرضا روح مرا چنان مست کرد که دیوانه شدم از عشق او....لحظه ای که می آید چراغ روح مرا روشن میکند و فانوس روحم با یاد او همیشه روشن است مثل آتشکده زردشتیان....همیشه میگفتم چقدر روح محتاج لحظه هایی است که در آن هیچ کس نباشد...حال میگویم چقدر روح محتاج با تو بودن است....با او نشستن و سخن گفتن....و هر روز عاشقش میشوم....عليرضا جان....در فراسوی مرزهای تن ات تو را دوست دارم.....آینه ها و شب پرههای مشتاق را به من بده....روشنی و شراب را...در فراسوی مرزهای تنم تو را دوست دارم....در آن دور دست بعید...در فراسوی عشقمان تو را دوست دارم.

پينوشت 1: آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست هر كجا هست خدايا به سلامت دارش

پينوشت 2: عليرضا عشق رو با تو شناختم.

همه كسم تولدت مبارك

mehrabounam — Wed, 20 Feb 2008 08:57:18 GMT

قلبمو هديه مي دم بهت . مواظبش باش . نه به خاطر اينکه قلبمه به خاطر اينکه تو توشي

تو چون آبی ، زلال و روشن؛ و من همچون ماهی محتاج تو..... من به پرواز در می آیم ؛ چون تو بال پرواز منی. اگر زمستان هم باشم تو برایم بهار را به ارمغان می آوری. تنهایی روزهایم با تو پر می شود. پرنده ها آواز عشق سر می دهند چون تو هستی. تو آمدی و تک تک نقطه های سیاه قلبم را با خورشید وجودت روشن کردی... من با بودن تو هستم. تو محکم ایستاده ای و من با تو به استقامت می اندیشم.من در بودن تو معنی پیدا می کنم .

و چه زیبا بود گریه هایی که با آمدنت با خود داشتی و خنده را به لبان همه آوردی

عليرضا بودنت و آمدنت مبارک

تنها شدم

mehrabounam — Fri, 15 Feb 2008 16:47:49 GMT

بسم الله العشق

با تو متولد شدم

با تو زندگي را فهميدم

و با تو خواهم مرد

نمي دونم چه جوري احساسم رو بنويسم امروز پاره تنم عمرم، زندگيم رفت.................

عليرضاي من رفت..............

عليرضا آخه من چه جوري تا تعطيلات عيد بي تو سر كنم ؟؟؟؟؟؟؟

ساعت 6 روز جمعه سال 86 رفتي هنوز دو ساعت نيست از شهر رفتي ولي دارم از دلتنگي خفه مي شم آخه ببين چند كيلومتر من و تو از هم دور مي شيم آخه مايي كه هر روز بايد همديگر رو مي ديديم وگرنه دق مي كرديم الان چه جوري 32 روز بي تو باشم و تنها.......

يادش به خير نمازهايي رو كه با هم مي خونديم، شام و نهارهايي رو كه با هم مي خورديم البته تو اون سر شهر من اين سر شهر يادش به خير 7 ماه زندگي رو كه باهم داشتيم.

عليرضا بي صبرانه منتظر نامه هات هستم.

و براي برگشتنت به كنارم روز شماري مي كنم.

پينوشت 1: آن سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست هر كجا هست خدايا به سلامت دارش

پينوشت 2: هيچ وقت فكر نمي كردم اين قدر نبودنت عذابم بده

پينوشت 3: 32 روز تا 28 اسفند

تقدیم به بهترینم

mehrabounam — Mon, 14 Jan 2008 14:49:18 GMT

رودها در جاري شدن و علفها در سبز شدن معني پيدا مي كنند

كوه ها با قله ها و دريا ها با موج ها زندگي پيدا مي كنند

و انسانها، همه ي انسانها با عشق

پس بار خدايا بر من رحم كن

بر من كه مي دانم ناتوانم رحم كن

باشد كه خانه اي نداشته باشم

باشد كه لباس فاخري نداشته باشم

باشد كه حتي دست و پايي نداشته باشم

اما نباشد، هرگز نباشد كه در درونم عشق نداشته باشم، هرگز نباشد.

عليرضا با تمام وجودم عاشقت شدم و با همه ي سلولهاي وجودم دوستت دارم دوستت دارم دوستت دارم.

mehrabounam — Tue, 25 Dec 2007 16:13:18 GMT

علی رضا دوستت دارم

mehrabounam — Wed, 12 Dec 2007 17:27:12 GMT

بسم الله العشق

اين چه عشقيست؟

باز امشب شوري ديگر هواي قلب و چشمانم را در تسخير گرفته است.چشم هايم بارانيست....امشب دلم عجيب هوايت را كرده است....آسمان پر ستاره است...بازوانم يخ زده اند گرماي آغوشت را طلب مي كنند....حس پاكي ميگويد من امشب با جنون عشقت به آسمان ها خواهم رفت. بالش و گوشه ي لحافم خيسِ اشك ...درمانده ام....از كدام پنجره چشمانت را ببينم؟ كدام مقدس را قسم دهم كه براي لحظه اي...تنها يك لحظه دست هايت را به دستهايم ببخشند.....و عجيب است كه هيچ چيز اين دنيا مرا از تو دور نمي سازد. هياهو و مشغوليات آدم ها هم نتوانست ذره اي از انديشه ي معطوف به سوي توام را منحرف سازد. زير لب "...امن يجيب....." مي خوانم.....به اميد آرامش دل.....اما گويا آيه هاي مقدس نيز در مقابل اين قلب عاشق كم آورده اند....فايده ندارد....لب ورچيدن ها....اشك ها......التماس ها...دعاها....بي فايده است....كسي به لحظه هايم نور نمي پاشد. شور و سوداي اين عشق چيزي فراتر از انديشه است...." تو در مني و از من " ......فردا دوباره ماشين ها صدا خواهند داد...آدم ها خواهند رفت و خواهند آمد....كودكان بازي خواهند كرد......مي گيرد اين عشق آخر جانم را.....كاش اين ثانيه هاي نامرد....كاش اين فاصله هاي بي مروت....تنها يك ذره....يك ذره از آنچه در دل من مي گذرد را درك مي كردند....بي گمان آنگاه....هيچ عقربه اي رمق چرخش نداشت!

پينوشت 1: هنوز هم همان شور دلدادگي پيش با ضريبي بيش از هزاران برابر....به همان پاكي و سادگي قبل .....گريه هاي شبانه در زير پتو از دلتنگي است...پناه بردان به خواب از بي قراريت....التماس دستانت ....تمناي چشمانت

پينوشت 2: چرا تازگي ها حسود شدم؟!!!!!!!!!!!! فقط مال من! من! من! خوب؟

mehrabounam — Fri, 07 Dec 2007 12:52:30 GMT

من كلبه خوشبختي تو را روزي با گلهاي شوقم فرش خواهم كرد و برايت سايباني از جنس پناه پروردگار خواهم ساخت و قشنگترين لحظه هايم را به پاي ساده ترين دقايقت خواهم ريخت تا باز هم بداني كه من عاشق ترين پروانه بودم، مجنون ترين ديوانه ات هستم و چه بخواهي چه نخواهي در خانه ات خواهم ماند.

پشت چراغ چشم تو گل بفروشم تو مي خري؟

بهم نگاه كن به چشم به جور گداي معمولي

ديدي كه رسوا شد دلم غرق تمنا شد دلم.....

mehrabounam — Sat, 03 Nov 2007 15:45:43 GMT

نمي دوني نمي دوني وقتي چشمات پره خوابه به چه رنگه به چه حاله

مثل يك جام شرابه

نمي دوني نمي دوني چه عميقه چه سخن گو مثل اشعار مسيحايي حافظ يه كتابه

مثل يك جام شرابه

نمي دوني نمي دوني نمي دوني كه چه رنگه چه قشنگه

رنگ آفتابه بهاره مثل يك جام بلوره شايد از چشمه ي نوره

مثل يك جام شرابه

نمي دوني و به جز من دگري هم نمي دونه كه يه دنياست توي اون چشم سياهت

هر كي گفته هر كي ميگه همه حرفه تو رو مي خواد بفريبه

جز دل من جز دل من كه پر از عشق و جنونه

حرف اون چشم سياه رو دل ديگه نمي دونه چشم ديگه نمي خونه

جز دل من جز دل من كه پر از عشق و جنونه

تقدیم به بهترینم که چشمانش مستم می کند

دلتنگی

mehrabounam — Sun, 14 Oct 2007 17:08:24 GMT

دلم گرفت از اين روزا

از اين روزاي بي نشون

از اين همه در به دري

از گردش چرخ زمون

دلم گرفت از آدما

از آدماي مهربون، از اين مترسك هاي پست

از همدلهاي هم زبون

تو هم كه بي صدا شدي آهاي خداي آسمون

آهاي خداي عاشقا

تويي فقط دلخوشيمون

آره دلم خيلي پره از غماي رنگاورنگ

از جمله ي دوست دارم دروغاي خيلي قشنگ

دلم گرفت از اين روزا از آدماي مهربون از تو كه با ما نبودي از اون خداي آسمون ....

mehrabounam — Thu, 20 Sep 2007 11:38:18 GMT

(دختر و پسری با سرعت ۱۲۰ سوار بر موتور)

دختر: آرومتر ، من می ترسم!

پسر: نه ، خوش میگذره

دختر : نه نمیگذره ! خواهش می کنم ، خیلی وحشتناکه !

پسر: پس بگو که دوسم داری...

دختر : باشه باشه ، دوست دارم ، حالا خواهش می کنم آروم تر...

پسر: حالا منو محکم بغل کن

(دختر بغلش کرد)

پسر: می تونی کلاه ایمنی منو برداری بذاری سرت؟ اذیتم می کنه ...

روزنامه های روز بعد

موتور سیکلتی با سرعت ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت به ساختمانی اصابت کرد.

موتور دو نفر سرنشین داشت اما تنها یکی نجات یافت.

حقیقت این بود که اول سر پایینی ، پسری که سوار بر موتور بود، متوجه شد ترمز موتور بریده.

اما نخواست دختر بفهمد ، در عوض ، خواست یک بار دیگر بشنود که دوستش دارد.

برای آخرین بار گرمای آغوشش را حس کند و بخواهد با گذاشتن کلاه روی سرش ،

زنده بماند با اینکه خودش ....